Burdur’da Artan Maliyetler Nedeniyle Üretici İşletmesini Kapatmak Zorunda Kaldı

0

BEĞENDİM

ABONE OL

News

0

(BURDUR) – Burdur‘da artan maliyetler nedeniyle işletmesini kapatmak zorunda kalan üretici Kazım Öz, “2015 yılında bu köyden 22 ton süt çıkıyordu. Bugün köyden 4 bin 300 litre süt çıkıyor. Neymiş uzaya çıkmışız, neymiş TOGG yapmışız. TOGG’un bana bir yararı yok, uzaya çıkan adamın bana yararı yok. Bana para lazım, ürettiğim malın parası lazım” dedi.

Burdur merkeze bağlı Yassıgüme köyünde hayvancılık ve tarımla uğraşan 33 yaşındaki üretici Kazım Öz, artan maliyetler nedeniyle işletmesini kapatmak zorunda kaldığını belirterek, üretici ve çiftçilerin içinde bulunduğu durumu kapattığı işletmesinde Anka Haber Ajansı’na anlattı. Süt üretimindeki düşüşe dikkat çeken Kazım Öz, köyünde 2015 yılında günlük 22 ton süt üretilirken, bu sayının bugün 4 bin litreye düştüğünü söyledi. Öz, hükümetin çiftçiyi desteklemediğini, çiftçinin bittiğini ve artık aksiyon yaptığını söz etti.

“Köylü hükümetin kölesi oldu”

Kazım Öz şunları söyledi:

“33 yaşındayım yaklaşık bunun on yılını hayvancılık ile geçirdik. Üreticilik, hayvancılık yaptık. Üzüm, kavun, sulu yere geçeli 5- 6 sene oldu. Artık pancar, mısır yetiştirmeye başladık. Evvelden yetiştiriyorduk lakin artık yetiştirme talihimiz yok. Barajımızda su yok, havalar kurak gidiyor, ürettiğimiz eser para etmiyor. Geçen sene arpanın kilosu 6 liraydı, mazotun litresi 8 liraydı. Şu an arpanın kilosu 7 lira, mazotun kilosu 42 lira. Sen gel bu işin içinden çık, çıkamazsın çıkacak bir yeri kalmadı. Bundan 8- 9 sene evvel bizim köyden Mardin’e, Urfa’ya düve gidiyordu. Lakin artık Hollanda’dan oradan buradan ithal düve geliyor. Bu iş çıkmaza girdi, biz bittik. Biz bundan 3 sene evvel süt aksiyonu yaptık. ‘Üretim yapmamız lazım’ dedim. Üretim olmadığı sürece bu iş olmaz. Şu an üretim var fakat para kazanan insan yok. İnsuyu ovasında fasulyenin kilosu 8 lira. Toplattığın fasulye emekçinin parasını kurtarmıyor. Mustafa Kemal Atatürk ne diyordu; ‘köylü milletin efendisidir’. Artık köylü hükümetin kölesi. Köylü milletin efendisinden köylü hükümetin kölesi oldu. Bu işin sonu bu. Ben kendi işletmemi kapattım, 40 tane malım vardı sattım. Bu iş bu türlü üretim yapamıyoruz, battık biz battık. Köylü olarak bize bir şey olmaz. Olan kentteki beşere olur. Bir tavuk, bir inek biz yeniden hayatımıza devam ederiz. Ben üzerimdeki gömleği 10 sene giysem de benim zoruma gitmez.

“Hükümetimiz bu çiftçiyi bitirmeye gelmiş”

Pandemi yaşadık, gördük. Pandemi devrinde bir sağlıkçı çalıştı, bir köylü çalıştı. Lakin bizim hükümetimiz bizi bitirmeye gelmiş, bu çiftçiyi bitirmeye gelmiş. Bize takviye vermez bunlar. Mısır takviyesi 10 sene evvel 100 liraydı 2024 yılındayız daha hala 100 lira. 10 sene evvel enflasyona nazaran 100 liraydı artık de 100 lira. Bu çiftçi para kazanır mı; kazanmaz. Kavunun kilosu 5 lira alan, satan yok. Biz 5 liraya satıyoruz ancak bu kavun yerinde 1-2 lira. Adamlar daima mahsullerini kapattı. Üretim yapmamız lazım yoksa milletimiz aç kalır. Ekmek bulup yiyemeyiz, aç kalırız. Onun için de üretim yapmamız lazım. Üretim yapıyoruz ancak biz bedelini alamıyoruz. Önümüzü göremiyoruz, yem fiyatlarını göremiyoruz. Süt bundan 2 ay evvel 16 liraydı sütü 15 liraya geri çektiler. 2 ay evvelki yem fiyatıyla şimdiki yem fiyatı birebir mı. Sütün şimdiki litresi 22- 23 lira olması lazım. Biz 22- 25 lirayla para kazandık diye de olmaz. Taban ücretlisi de para kazanacak ki sirkülasyon olacak. Artık süt çekmiyor. Yaz günün de süt çekmez mi ya? Ülkede turist yok turist. Süt çekmiyor, ülke süt krizine girdi. Neden girdi? Turist olmadığından, millette para olmadığından girdi. 1 kilo peynir 260 lira. Taban fiyatlı alıp yiyemez. 17 bin lira maaş ile adam bunu alıp yiyemez. Bir tek benim para kazanmamın manası yok. Ben çiftçilikten aylık 400 bin lira para kazanmışım kıymetli değil. Sirkülasyon olması lazım. Minimum fiyatlı gidecek o raftan peynir alacak. Ben 3 ay para kazanırım ancak 4 ay sonra tıkanır. Neden; taban fiyatlı, memur bizim mahsullerimizi alamadığından. Burdur Salı Pazarı’nda üreticiden fazla satıcı var. Bu ülkenin durumu bu. Ne olursa olsun bu hükümet bizi bitirmeye gelmiştir. Devlet, devletimizdir. Lakin hükümet bizi bitirmeye gelmiştir. Hiçbir çiftçiden terörist çıkmaz. Biz aksiyon yapıyorsak ürettiğimiz mal için aksiyon yapıyoruz.

“2015 yılında 22 ton süt çıkıyordu, bugün 4 bin 300 litre süt çıkıyor”

2015 yılında bu köyden 22 ton süt çıkıyordu. Bugün prestijiyle köyden çıkan süt 4 bin 300 litre. Neymiş uzaya çıkmışız, neymiş TOGG yapmışız. TOGG’un bana bir yararı yok, uzaya çıkan adamın bana yararı yok. Bana para lazım, ürettiğim malın parası lazım. Ben her vakit söylüyorum; bize hiçbir şey olmaz. Biz malımızı satarız yeniden geçiniriz. Tarlamıza ekeriz domatesi, biberi, salatalığı kendi geçimimize bakarız. Ben üzerimdeki gömleği, ayakkabıyı 10 sene giysem zoruma gitmez lakin bizim için taban fiyatlı, emekli, memur kıymetli. Süt çekilmemesinin nedeni bu adamların para kazanamaması, raftan peynir, zeytin alamaması. Benim ayda 500 bin lira para kazanmam hiç kıymetli değil. Memur, emekli, minimum fiyatlı adamlar gidecekler raftan materyal alacaklar. O malzemeyi almadığı sürece nereye gidersek gidelim çıkmaz sokak. Burada 40 tane, benim üzere yüz binlerce. Benden sonra bu işi yapacak gençlik yok. Gençlik kumara düşmüş, bataklığın içinde. Bizden sonra bu işi yapacak insan yok. Burada bir gence günlük 1000 lira para ver gidip toprakta çalışmaz zira o denli bir jenerasyon kalmadı. Bizim kuşak son, bizden sonra yok. Benim 2 tane evladım var. Haydi beni boşver, o çocukların 20 yılını borçlandırdılar. Bu ülkeyi 20 sene borçlandırdılar. Ekipman almıştım 7 bin liraya. Şu an bu ekipman 200-300 bin lira. Biz bu ekipmanları para kazanmak için değil, ben bunu 5 liraya almışım 15 liraya satayım değil. 5 liraya aldım 2 sene sonra 3 liraya satayım, ben bunun sırtından para yedim. Ben bunu sattığımda gidip mal alamıyorum.

“Çiftçi çıkmaza girdi, çiftçi öldü”

Bizi savunan insan yok. Onun için bu ülke sıkıntı kalkınır. Bugün tekrar çiftçiye dayanak verilse, takviye verilirken de köstek üzere verilmeyecek. 100 lira mısır takviyesi verme. Benim 25- 30 dönüm mısır ekinim var. Adam tonuna 1000 lira, 1200 lira para veriyor. Para kazanır mı; kazanmaz. Artık ithal düve geliyor. Bu ithal düvenin bir manası yok, ne kadar gelirse gelsin. İsterse aylık 100 bin tane ithal düve gelsin bunun önüne geçemezsin. Biri alıyor, biri kestiriyor. Bu ülkede 5- 6 aylık mallar kesildi. Bunu işi bilen de yaptı, bilmeyen de yaptı. Adam ineği aldı 12 ay süt sağmaya kalktı. İnek 12 ay süt sağılmaz. Parası olan bu dönemde para kazanıyor. Bu ülkenin zengini varlıklı, yoksulu fakir. Lakin ne olursa olsun bu çiftçi çıkmaza girdi, bu çiftçi öldü. Çiftçi artık aksiyon yapıyor. Bu ülkede çiftçi hiçbir vakit hareket yapmadı. Tırnağından kazıdı fakat artık çiftçi bitti. Minimum fiyatlı adam 25 bin lira alsın, 30 bin lira alsın bununla bir şey olmaz. 25 bin lira alsın, bir sene sonra konut kirası da 25 bin lira oluyor. Bu köyde 22 ton süt üretiliyordu, şu an 4 bin ton süt üretiliyor. Bizim TOGG yapmamıza, uçak, gemi yapmamıza gerek yok. Biz kendi malımızı üretemiyoruz ki. Biz bu ülkede kendi malımızı üretemiyoruz. Biz nasıl kalkınacağız. Buraya 10 tane otomobil getirsen benim gözümde olmaz. Benim üretim yapmam lazım, hayvanı ahıra katmam lazım. Bende fabrikatör olabilirdim lakin köylüyüm. Ben köylülükten, üreticilikten pişman değilim. Fakat sattığım eseri kazanamadığım için pişmanım. Bu ülkede tarlalar satılıyor ve kimin aldığı muhakkak değil. Bu üretici, çiftçi para kazansa toprağını satmaz.”