Baba-kız balıkçılıkta gelenekle çağdaşı birleştiriyor

0

BEĞENDİM

ABONE OL

News

0

Dede ve babasından öğrendiği balıkçılığı 61 yıldır sürdüren Ahmet Esen, kızıyla işlettiği şarküteride klâsik ile çağdaş teknikleri birleştirerek hazırladıkları çiroz, füme ve lakerda üzere deniz şarküteri eserlerini satıyor.

Henüz 15 yaşındayken balık halinde olta balıkçılığıyla tanışan 76 yaşındaki Ahmet Esen ailesinin işini öğrenmeye başladı.

Burada vakit zaman oltasına kaya balığı gelse de pes etmeyen Esen, dedesi ve babasından çiroz, füme ve lakerda üzere eserlerin yapılmasını öğrendi.

Balıkçılığın yaygın olduğu Kuzey Avrupa ülkelerine 18 yaşındayken giden Esen, burada şarküteri eserlerinin tuzlama ve koruma teknikleri hakkında yeni bilgiler edindi.

Türkiye’ye 1992 yılında döndüğünde bir mühlet daha balık halinde çalışmayı sürdüren Esen, 2016’da buradan emekli oldu.

Sarıyer Rumeli Kavağı Mahallesi’nde bir işletme açan Esen, tuttuğu balıklardan çiroz, füme ve lakerda yapıp sattı.

Su topu ve yüzme sporlarıyla da ilgilenen kızı Bilgehan Esen ise artık dinlenmek isteyen babasını yalnız bırakmadı.

22 yaşındayken babasının yanında çırak olarak işe başladığı aile mesleğini 8 yıldır severek sürdüren Esen, babasından öğrendiklerini edindiği bilgilerle birleştiriyor.

“İlk vakitlerde baba-kız ile usta-çırak ilgimiz karışıyordu”

Bilgehan Esen, AA muhabirine yaptığı açıklamada, babasının hayata bu formda devam etmesinden güç bulduğunu söyledi.

Esen, onun belli bir yere kadar işleri yürütebildiğini lisana getirerek, “Ben, biraz daha ağır işleri öğrendim. Buradaki eserleri yapmayı öğrendim. Tekrar birlikte yapıyoruz. Bazen o balığa çıkıyor. O yokken ben işleri yapıyorum. O benim üşendiğim işleri yapabiliyor. Onun yaşama karşı işlerine devam ediş hali bana güç veriyor. Ben, rastgele bir eğitim almadım. Babamdan bu mesleği edindim.” diye konuştu.

İşe birinci başladığı devirlerde baba-kız ve usta-çırak münasebetinin karıştığını anlatan Esen, vakitle bunu aştıklarını kaydetti.

Esen, aile mesleğini devam ettirmek için elinden geleni yaptığına değinerek, şöyle devam etti:

“Zorlukları olduğu kadar hoş yanları da var. Bu kültürü bilen ve devam ettirmek isteyen beşerler geliyor. Babamla çalışmak da hoş. Bu, biraz güç bir meslek. Evvelce tahminen insanlara daha kolay gelebilir. Şimdi daha fazla seçenek var. İş gücü gerektiren bir meslek. Öğrendikten sonra kolaylaşıyor. Ben de farklı teknikler buldum. O vakit daha kolaylaştı. Birinci vakitlerde baba-kız ile usta-çırak münasebetimiz karışıyordu. Vakitle aştık. İşi devam ettirmenin değerinin farkına varınca daha yeterli anladık. Değerli olan iş yapmak.”

“Ömrüm yettiğince yanında olacağım”

Baba Ahmet Esen ise dedesi ve babasıyla gittiği balık halinden bugüne sürdürdüğü işini kızının da severek yaptığını görünce keyifli olduğunu anlattı.

Restoranlarla çalıştığını, buradaki şeflerden de çok şey öğrendiğini lisana getiren Esen, “Kızımın birtakım şeyleri pratik yaptığını, işin elinden geldiğini gördüğüm için çok huzurlu memnunum. Gelen müşterilerden, bu eserleri evvelce beri bilenler torunlarına da anlatıyor. Kızım da bu eserlerin tanınmasından ötürü keyifli oluyor. Kişi, yaptığı işten insanların memnun olduğunu görünce kendini farklı hissediyor. Kızım da daha salaş değil, çağdaşa hakikat gitmek istiyor. Ne kadar ileri götürebilirse ben takviye olmaya hazırım. Ömrüm yettiğince yanında olacağım.” dedi.

Esen, kızının iş yerine elini atmasıyla işletmenin çağdaşlık kazandığını anlattı.

Bundan memnun olduğunu lisana getiren Esen, “Kız, babasının bilgisine, deneyimine hürmet gösterip dinledikçe çok şey öğrenir. Baba da memnun olur. Aslında işleri büsbütün ona devrettim. Ben artık kenara çekildim. Ufak tefek deneyimlerle kendisine katacağı şeyler var. Birtakım eksikliklerini gidermesi lazım. Olağan ben de o eksiklikleri görünce müdahale ediyorum. Bayan eli daha dikkatli ve şık oluyor. Ben biraz daha salaş seviyorum. Kendimden sonra bu şeyleri kızıma bırakmak çok güzel.” diye konuştu.